Bij ’t Kastheel geloven we dat goede zorg verder gaat dan begeleiding alleen. Ook de omgeving waarin iemand woont, leeft en zich ontwikkelt, maakt verschil. Sterker nog: de leefomgeving is vaak een belangrijk onderdeel van de ondersteuning die we bieden.
Onlangs lazen we een artikel over de invloed van de fysieke leefomgeving binnen de complexe zorg. De boodschap was helder: een omgeving die goed aansluit bij de behoeften van bewoners kan bijdragen aan meer rust, meer contact en minder spanning.
Dat herkennen wij.
Een huis, geen instelling
Wanneer mensen onze locaties bezoeken, horen we regelmatig dat het niet voelt als een zorginstelling. Het voelt als een thuis. En dat is ook precies de bedoeling.
Natuurlijk is het vooral belangrijk dat onze bewoners dat zelf ook zo ervaren, en gelukkig is dat ook zo. Daarnaast is het belangrijk dat zij zich veilig kunnen voelen. Sommige bewoners hebben behoefte aan duidelijkheid, structuur en voorspelbaarheid. Samen met de onvoorwaardelijkheid die we bieden, kan dat een sterk gevoel van veiligheid geven.
Ook de fysieke omgeving speelt daarin een belangrijke rol. Daarom kiezen we bewust voor warme woonomgevingen waarin bewoners zichzelf mogen zijn. Geen kille of klinische ruimtes, geen hekken of toegangspoorten. Maar plekken waar geleefd wordt. Waar ruimte is voor ontmoeting én voor rust. Waar favoriete spullen, herkenbare kleuren, vaste plekken en persoonlijke voorkeuren ertoe doen. Als je hier woont of op bezoek komt, voelt het als een warm bad.
Goed kijken naar wat iemand nodig heeft
Persoonsgerichte zorg begint bij goed kijken en luisteren. Dat geldt voor begeleiding, maar ook voor de inrichting van een woonomgeving.
Wat geeft iemand rust? Welke prikkels helpen juist wel of juist niet? Waar voelt iemand zich prettig? Hoe creëren we een omgeving die uitnodigt tot contact zonder te veel te vragen?
Dat zijn vragen die we onszelf regelmatig stellen.
Soms zit de oplossing niet in grote veranderingen, maar juist in kleine aanpassingen. Denk aan al je mooie petjes aan de muur, een verwarming die mooi is weggewerkt of een FC Groningen-logo zo groot als de muur van je kamer. Daarbij is het belangrijk dat bewoners een rustige plek hebben waar ze zich even kunnen terugtrekken als ze daar behoefte aan hebben.
Maar ook in de gezamenlijke ruimtes kijken we naar wat nodig is. Een overzichtelijke indeling. Een vertrouwde stoel. Een ruimte die aansluit bij iemands gewoonten en behoeften.
Juist die aandacht voor de mens achter het gedrag maakt hierin het verschil.
De omgeving als onderdeel van de zorg
Bij ’t Kastheel zien we wonen niet als iets dat losstaat van zorg. De omgeving ondersteunt het dagelijks leven van onze bewoners en kan bijdragen aan welzijn, ontwikkeling en onderlinge verbinding.
Daarom blijven we kijken hoe we onze woonomgevingen kunnen laten aansluiten bij de mensen die er wonen. Niet omdat het mooi moet zijn, maar omdat bewoners verdienen om te wonen op een plek waar zij zich gezien, veilig en thuis voelen.
Samen met de hele groep kiezen we bijvoorbeeld een bank. Bewoners denken mee over de kleuren op de muur of over de plek waar het dartbord komt te hangen.
Ook bij de indeling van gezamenlijke ruimtes kijken we goed naar wat bewoners nodig hebben om zich veilig te voelen. Heb je een hoekje nodig om te zitten? Wil je graag de ingang kunnen zien? Hoe licht moet de ruimte zijn? Er zijn tal van zaken die daarin een rol kunnen spelen.
Daarnaast houden we rekening met praktische veiligheid, bijvoorbeeld door te letten op zichtlijnen en deuren met een ruit erin, zodat je kunt zien wat er aan de andere kant van de deur gebeurt. Zo kunnen we ook in de gezamenlijke ruimtes nabijheid en veiligheid bieden.
Want uiteindelijk begint een waardevol leven vaak met iets eenvoudigs: een omgeving die bij je past.
Deze blog is geschreven door Maarten Liefting, coördinerend begeleider bij ’t Kastheel. Op de foto zie je een bewoner van ’t Kastheel bij zijn FC Groningen-muur in zijn kamer.